Thomas Kortbeek

Geboortedatum: 02-04-1981
Lengte: 1.91 m
Gewicht: 80 kg
Schoenmaat: UK 10
Favoriete spike: sprint /// adidas

Woonplaats: Den Bosch

Beroep: Fysiotherapeut

Specialisme: 400 meter horden

Persoonlijk record: 48,95 sec.

Beste Prestaties

Nederlands Kampioen 400mh in:
1998 (junioren)
1999 (junioren)
2001 (senioren)
2002 (senioren)
2003 (senioren)
2004 (senioren)
2008 (senioren)
2010 (senioren)

8ste plaats EJK Riga 1999
10de plaats EK < 23 jaar Amsterdam 2001
Halve finale EK Munchen 2002
3de plaats EK < 23 jaar Bydgoszcz 2003
Goud Universiade Deagu 2003

Derde allertijden bij de junioren (52,02 sec.)
Nederlands record < 23 jaar (48,95 sec.)
Tweede allertijden bij de senioren (48,95 sec.)  

Prestatieontwikkeling

1998     56.31 sec.
1999     52.07 sec.
2000     52.02 sec.
2001     50.98 sec.
2002     49.51 sec.
2003     48,95 sec. (persoonlijk record)
2004     49,47 sec.
2005     (voetblessure)
2006     50,18 sec.
2007     50,48 sec.
2008     50,16 sec.
2009     50,94 sec.
2010

Favoriete wedstrijd in Nederland (ooit gelopen):
THALES - FBK Games, Hengelo
Harry Schulting Games, Vught
Favoriete wedstrijd in buitenland (ooit gelopen):
Ivo van Damme Memorial, Brussel (IAAF Golden League)
Athlétissima, Lausanne (IAAF Super Grand Prix)

Biografie

Het begin...
Thomas was drie jaar toen hij lid werd van atletiek- en turnvereniging Prins Hendrik. Zijn ouders waren beiden lid van deze club waardoor hij al vroeg in aanraking kwam met atletiek. Voordat hij de atletiekbaan op mocht heeft hij een aantal jaren op de kleutergym gezeten. Het ravotten en klauteren was hij op 6 jarige leeftijd ontgroeid en zette zijn eerste stappen op de atletiekbaan. Hij was onopvallend in de groep, maar genoot met volle teugen van alle verschillende onderdelen van de atletiek.

Kleine jongens worden groot...
...soms wel heel erg snel. Thomas groeide waardoor zijn lichaam eerder een slungelig karakter kreeg als die van een ware atleet. Kogelstoten, discuswerpen en speerwerpen was dan ook niet weggelegd voor zijn tengere lichaam. Zijn talent lag meer in het hardlopen en het springen.
Om op tijd op school te komen moest hij regelmatig sprinten om voor de bel binnen te zijn. Onderweg werd elk obstakel, drempel of struik met vallen en opstaan ontweken of ‘genomen’. Spelenderwijs ontstond misschien daar al wel zijn drang naar zijn uiteindelijke onderdeel.

Verspringen of hordelopen?
Hoewel Thomas zich vaak mengde onder leeftijdsgenoten in teamsporten als voetbal of volleybal  koos hij uiteindelijk steevast voor de individuele sport: atletiek.
Als junior blonk hij nog niet geweldig uit in de verschillende onderdelen. Met plezier en op techniek schopte hij het toch vaak tot finaleplaatsen op Nederlands Kampioenschappen.
Uiteindelijk kon Thomas niet kiezen tussen het verspringen en het hordelopen. Het gevoel van meters door de lucht te zweven en neer te ploffen in het zand liet hij niet makkelijk los. Vanwege een kleine afwijking in zijn enkel werd hij op 17 jarige leeftijd min of meer gedwongen over te stappen naar het hordelopen.
Het duurde niet lang voor deze nuchtere Brabander de vruchten ging plukken van zijn overstap naar de 400m horden.

Carrière verloop
In 1998 werd Thomas als B-junior kampioen op de 300m horden, tijdens het Nederlands Kampioenschappen voor Junioren in Vught. Deze overwinning was het begin van zijn heuse hordecarrière. Thomas besloot zich serieus te gaan richten op dit moeilijke, maar mooie atletiek onderdeel. Wie kon hem beter de kneepjes van het vak leren dan de Nederlands Record houder 400m horden en Vughtenaar: Harry Schulting. Sinds jaar en dag is Harry dan ook de trainer van Thomas.

1999 was het jaar van de doorbraak op de echte lange hordeafstand: de 400 meter. Behalve Nederlands kampioen bij de A-junioren werd hij eveneens  vierde op de NK voor senioren in Apeldoorn. Daar haalde hij de limiet voor de Europese Kampioenschappen voor Junioren. In augustus van dat jaar liep hij vervolgens naar een tijd van 52.07s tijdens de series op de EK Junioren in Riga. In de finale werd hij achtste, goed voor een selectie in Jong Oranje. Op de ranglijst van de senioren van dat jaar stond hij daarmee vijfde.

Het baanseizoen van 2000 stond in teken van kwalificatie voor het WK Junioren in Chili. Vanwege een voetblessure scherpte hij pas laat in het seizoen zijn persoonlijk record aan.Helaas was dit niet goed genoeg voor een reis naar Chili.

In 2001 plaatste Thomas zich voor de Europese kampioenschappen voor Senioren onder 23 jaar. Met een tijd van 51.15 seconden bij de Trigallez-baancircuitwedstrijd van Hoorn mocht hij naar het "Neo-Senioren"-kampioenschap in Amsterdam. Het leverde hem -als eerste jaar senior- ook meteen het startbewijs op voor de EuropaCup voor landenteams. Bij zijn debuut in Budapest werd hij zesde. Later veroverde hij in Tilburg voor het eerst de titel op het Nederlands kampioenschap 400 meter horden. Op het EK onder 23 in Amsterdam stormde Thomas naar een vierde plek in de series. Met een tijd van 51.16 seconden mocht hij niet door naar de volgende ronde, de finale. Het seizoen sloot hij af met een persoonlijke besttijd van 50.98 seconden, bij de Rob Druppersmeeting in Utrecht. Voor zijn prestaties werd hij tot Sportman van Vught 2001 benoemd.

Het EK-Jaar 2002 kwam relatief laat van start met zijn rentree in de 1e competitiewedstrijd in Amsterdam. Prompt verbeterde hij zich naar een tijd van 50.80 seconden. Kwalificatie dwong de student uiteindelijk zaterdag 22 juni af bij de EuropaCup-wedstrijden in Sevilla. Daar liep hij met een persoonlijk record van 49,51 seconden naar de tweede plaats. "Mijn benen doen zeer, maar ik ben ongelooflijk blij. Het was een uitstekende race, waarin ik geen hek heb geraakt", aldus Thomas tegenover het Brabants Dagblad. Hij zag in de laatste bocht enkele concurrenten voorbijkomen. "Dat gaf me net de prikkel om hard door te gaan. Ik kon gelukkig in mijn ritme blijven en op techniek de laatste twee horden nemen." Met 49,51 seconden bezet hij de vierde positie op de Nederlandse ranglijst allertijden. Twee weken na Sevilla was Kortbeek oppermachtig bij de Nederlandse kampioenschappen in Sittard: daar prolongeerde hij zijn nationale titel met een tijd van 51.46 seconden. De Europese kampioenschappen in München vormden voor Thomas het hoogtepunt van het seizoen. In het Olympisch Stadion stormde hij in de series naar een tijd van 49.83 seconden; goed voor een derde plaats én een plaats in de halve finale. Deze was een ware beproeving: hij maakte een valse start, maar kon daarna vanuit baan 8 toch naar een puike tijd lopen: 50.64 seconden. Echter: zesde, en een veertiende plaats in totaal. Wel leverde het hem een schat van ervaring op (het was immers het grootste toernooi waaraan hij ooit deelnam) en een aantal mooie wedstrijden. Zo mocht hij deelnemen aan een van de sterkste en belangrijkste wedstrijden van de wereld: de Ivo Van Damme Memorial (IAAF Golden League) in het Koning Boudewijnstadion van Brussel. Daar kwam hij uit tegen o.a. Sánchez (de Wereldkampioen van 2001), Mori (Wereldkampioen 1999), Diagana (Wereldkampioen 1997 & Europees recordhouder), en de Europees kampioen 1998, Januszewski. Thomas werd in dit wereldveld negende.

Het jaar 2003 stond in het teken van de Wereldkampioenschappen, eind augustus in Parijs. Met wedstrijden in Den Haag en Vught (50.38 seconden) werkte hij toe naar belangrijke kwalificatiemomenten in Velenje (EuropaCup) en Bydgoszcz (EK onder 23). In Slovenië werd hij tweede met een tijd van 50.48 seconden. Na de Nederlandse titel te hebben geprolongeerd, vertrok hij 14 juli - de dag erop - naar Polen voor het EK. Het werd een ware test: na twee races op de zondag in Amsterdam, nog 3 races op de donderdag (series), vrijdag (halve finale), en de finale op zaterdag. Na seriewinst, en een zesde totaaltijd in de halve finale (vierde plek) kwam het op de finale aan; eind mei had hij al verklaard dat hij in Polen graag voor de medailles zou meedoen. Dat lukte: met een seizoensbeste tijd van 49.68 seconden werd hij derde achter de Pool Plawgo en de Duitser Duma. Brons dus na een indrukwekkend laatste stuk. De plak was zijn eerste behaald op een internationaal podium.
Thomas was ondertussen al aan het plannen voor zijn volgend internationaal toernooi: het WK of de Universiade. Voor het eerste kampioenschap - eind augustus in Parijs - had hij een tijd nodig van 49.50 seconden. Net als in Polen, naderde hij het bij de Rob Druppers Meeting (49.70 sec) van 9 augustus op een fractie. Het was voor de atletiekbond niet genoeg voor uitzending. Ondertussen was hij al wel opgenomen in de Nederlandse ploeg voor de Universiade in Daegu (Zuid-Korea). Bij de "Olympische Spelen voor Studenten"  startte hij op 27 augustus in de series voor de 400 meter horden in het Daegu World Cup Stadium, een stadion van het WK Voetbal dat plaats biedt aan 65,857 mensen. In een stabiele en eenvoudige race liep hij de snelste tijd van alle deelnemers. Dat mocht verrassend genoemd worden daar hij het toernooi in ging met de 8ste tijd van alle deelnemers. De ogen van de concurrenten dwaalde vaker af naar Thomas en de verwachtingen waren hoog gespannen. In de halve finale, op 28 augustus, liep Thomas naar eigen zeggen 'een moeizame, maar gecontroleerde race' en plaatste zich voor de finale op 30 augustus. 's Morgens vroeg werd Thomas gewekt door zijn wekker met de tekst: Go 4 Gold. Hij wist dat de mogelijkheden er waren en hij zou er helemaal voor gaan. Vanuit baan 2 liep hij de race van zijn leven. De eerste 200m bleef hij dichtbij zijn concurrenten om vervolgens op zijn favoriete laatste 200m hard voorbij iedereen te stormen. In een winnende tijd van 48.95 seconden kwam hij dolblij over de finish. Zijn eerste gouden medaille op een internationaal toernooi smaakt naar meer......
Later dat seizoen versloeg hij tijdens een wedstrijd in Riëti (Italië) in een rechtstreeks duel de Europees Kampioen van 2002, maar werd ruim verslagen door de Wereld Kampioen van 2003.